Een nieuw begin

Vandaag op de kop af één jaar. Exact één jaar geleden plaatste ik mijn laatste bericht. Inspiratie verloren, passie opgegeven of misschien wel een andere beweegreden. Zelf kan ik mijn vinger er niet op leggen. Maar wat is er veel gebeurd in dat jaar. Dat blogloze jaar. Het is tijd voor een nieuw begin.

Een nieuw begin gaat het zeker worden, een compleet nieuw begin. Over enkele dagen staat mijn gehele wereld op zijn kop. Ik zal slaap tekort komen, euforisch zijn, maar hier en daar ook een traantje laten. Vanaf volgende week draait mijn leven alleen nog om haar, dat weet ik zeker.

Nog even geduld, nog enkele zware, spannende nachten. Kriebels in mijn buik, enkel bij de gedachte aan haar. Zij is de reden dat ik mijn blog nieuw leven inblaas. Precies zoals zij over enkele dagen als een nieuw leven mijn leven in wordt geblazen. Mijn herinneringen, belevingen en elke lach wil ik vastleggen. Als ode, als nalatenschap. Speciaal voor haar. Speciaal voor Zonne.

Sunrise

Kabinet stelt genderneutrale boeken verplicht

Den Haag – In navolging van onder andere de Nederlandse Spoorwegen, de Londense metro en gemeente Amsterdam worden nu alle Nederlandse boeken genderneutraal. Ondanks het zomerreces heeft het kabinet met een geringe meerderheid hiertoe besloten.

Vanaf 1 januari 2018 moeten alle nieuwe Nederlandse boeken genderneutraal zijn. Reeds uitgegeven boeken blijven in dezelfde vorm bestaan, echter de herdrukken dienen een totale transformatie te ondergaan. Het kabinet heeft een lijst opgesteld met enkele verboden woorden zoals de voor de hand liggende termen man, vrouw, jongen en meisje. De verboden lijst bevat eveneens minder bekende termen zoals deerne en basserool.

Het besluit is een ingrijpende verandering voor de hedendaagse Nederlandse literatuur. Het meest bekende werk van Kluun, Komt een vrouw bij de dokter, krijgt een geheel nieuwe titel, namelijk Komt een partner – bij geboorte gezien als meisje – bij de dokter. Özcan Akyol heeft reeds een simpele oplossing gevonden voor zijn roman Turis, een verhaal over zijn vader. “Ik heb gewoonweg alle synoniemen voor ‘vader’ vervangen door de term ‘een van mijn ouders’. Het tast het hart van mijn roman aan, maar hierdoor krijgt het verhaal een compleet andere wending. Alsof er een nieuw boek is ontstaan.”

Naast veranderingen in de teksten, heeft de boekenwereld met lastigere zaken te maken. Wat gaat er gebeuren met de naam Corine Hartman? Als zij haar naam verandert, dan weet niemand meer om welke schrijver het gaat. Als klap op de vuurpijl staat zelfs een heel genre op de tocht, de chicklit. Het schijnt dat Chantal van Gastel en Elsbeth Witt inmiddels aan het brainstormen zijn over een nieuwe naam voor het genre.

Beste debuutthriller van het jaar

Ragdoll.jpg

Ragdoll – Daniel Cole

Uit het niets kwam in februari de fenomenale debuutthriller Ragdoll tevoorschijn. Geen blog, boekensite of verkooppunt kon men betreden zonder met dit boek te worden geconfronteerd. Nu een half jaar later de storm weer is gaan liggen, kan de belangrijke vraag beantwoord worden. Is Ragdoll daadwerkelijk zo goed of heeft Luijtingh-Sijthoff een bewonderenswaardig staaltje promotiewerk afgeleverd?

Het uiterlijk van het boek springt direct in het oog. Het is een van de meest bijzondere en slimste ontwerpen van een kaft, waarbij direct een link is gelegd met het verhaal. De rug van het boek is aan elkaar genaaid met rood touw, de bladzijden bij elkaar houdend. Dit refereert direct aan datgene waar het gehele verhaal om draait, de lappenpop.

Tegenover het appartement van rechercheur William Fawkes, beter bekend als Wolf, wordt een lichaam van zes aan elkaar genaaide lichaamsdelen gevonden. Wolf is na maanden psychologisch onderzoek net weer actief, maar hij wordt meteen betrokken in deze complexe moordzaak. Alles wijst erop dat de moordenaar erop uit is om Wolf uit te dagen. Samen met zijn trouwe collega Emily Baxter en nieuweling Alex Edmunds proberen ze de moordenaar een stap voor te zijn. De lappenpopmoordenaar is niet van plan te stoppen en hij bezorgt een lijst met de volgende zes namen bij Wolfs ex-vrouw Andrea, een televisiejournalist met een torenhoge ambitie. Samen proberen zij de moordenaar een halt toe te roepen.

Daniel Cole trekt in zijn debuutthriller alle clichés uit de kast. Een bittere rechercheur geplaagd door het verleden, het groentje, een agent met persoonlijke problemen en een lastige journalist. Een voor een komen ze allemaal de hoek om kijken. Ragdoll is daarentegen zo knap geschreven dat al deze clichés niet hinderlijk zijn. De verschillende problemen zijn door elkaar geweven, waardoor het niet stoort en juist volledig tot zijn recht komt. Acties en reacties van Wolf zijn terug te leiden naar conflicten in zijn verleden, hierdoor krijgt zijn personage diepgang. Hetzelfde geldt voor de overige personages. En zeg nou eerlijk, wat is er nu leuk aan een rechercheur zonder emotionele schade?

Tot laat in het verhaal tast je compleet in het duister over wie de mogelijke moordenaar is. Op het moment dat je het eindelijk wel weet, voert Cole de spanning nog wat extra op. Dit is een van de sterkste punten van Ragdoll. In eerste instantie lijkt het een klassieke whodunnit, maar zelfs daar weet Daniel Cole een eigen draai aan te geven. Je zou kunnen zeggen dat het verhaal alle elementen heeft van een klassieke thriller, maar in de essentie is het compleet anders. Een groter compliment kun je niet geven.

Is Ragdoll de beste thriller van het jaar? Dat is op dit moment nog lastig te zeggen. De kans is echter zeer groot dat Daniel Cole het beste thrillerdebuut van het jaar heeft geschreven. Een ijzersterk debuut.

Eindoordeel: 4,5/5

 

Roadtrip om niet te vergeten

Wangs vs de wereld.jpg

De Wangs vs. de wereld – Jade Chang

De succesvolle, maar stronteigenwijze zakenman Charles Wang heeft als immigrant een enorm cosmetica-imperium opgebouwd in Amerika. Van de een op de andere dag raakt hij al zijn bezittingen kwijt. Charles Wang is boos op alles en iedereen, maar niet op zijn gezin. Samen met zijn vrouw Barbra en zijn kinderen Andrew en Grace maakt hij een onvergetelijke tocht richting zijn derde kind Saina, waar het gezin onderdak hoopt te vinden. Tijdens dit avontuur belandt het gezin in hachelijke situaties en leren ze elkaar beter dan ooit kennen. Uiteindelijk komt Charles Wang voor een lastige keuze te staan, blijft hij in Amerika of laat hij alles achter om het land van zijn voorouders in China te claimen?

Schrijfster Jade Chang heeft met De Wangs vs. de wereld een roadtrip beschreven die men niet snel zal vergeten. Als lezer stap je samen met het gezin in de auto om vervolgens in een emotionele roadtrip te belanden. Humor, angst en boosheid wisselen elkaar af, maar de liefde voert de boventoon. Het gevoel dat het boek je geeft is lastig te omschrijven. Als een naaste begint te huilen, steekt diegene al snel iemand anders aan. Vaak eindigt dit in een kamer met lachende mensen die hun tranen wegvegen, waarbij de tranen snel zijn vergeten. Dat gevoel. Je leest het verhaal met een grote glimlach, terwijl de emotionele rand wel degelijk bij je binnenkomt.

Het is onwijs knap hoe Jade Chang de verschillende gezinsleden heeft neergezet in dit verhaal. Charles Wang had een grote droom, liet die uitkomen en bij het uiteenspatten liet hij zich niet kisten. Deze elementen komen bij alle kinderen terug, al is het soms kleinschaliger. Andrew wil stand-upcomedian worden, Grace houdt driftig een styleblog bij en Saina is een redelijk succesvol kunstenaar. Met voor- en tegenspoed bewandelen zij hetzelfde pad dat hun vader reeds heeft bewandeld. De binding die je met de personages voelt is enorm, waarvoor niets dan complimenten voor Jade Chang.

Is het een en al euforie met De Wangs vs. de wereld? Nee, maar zo is het leven van Charles Wang ook niet. Veelal beginnen dialogen met Chinese zinsneden, wat op een bepaald moment gaat irriteren. Het voegt weinig tot niets toe, waardoor het meer fout dan goed doet. Daarnaast kwam het einde wat rommelig over. Veel elementen gebeuren nogal plotseling, terwijl minder relevante onderdelen te langdradig zijn. De dosering van gebeurtenissen is een van de krachten van het boek, maar bij het einde laat Chang wat steekjes vallen.

De Wangs vs. de wereld is een roadtrip om niet snel te vergeten. Trieste momenten worden afgewisseld met schaterlachen, maar zoals altijd overwint uiteindelijk de liefde.

Eindoordeel: 4/5

Hartverscheurende realiteit

Mijn naam is Leon – Kit de Waal

Mijn naam is Leon.jpg

Het is moeilijk om niet bevooroordeeld te beginnen aan het debuut van de Engelse schrijfster Kit de Waal. Verschillende prijzen, lovende recensies en vertalingen in tientallen landen. Dit moet wel een geweldig boek zijn. Is mijn enigszins gekleurde voorgevoel hier op zijn plaats?

Leon woont samen met zijn verslaafde, depressieve moeder Carol in een achterstandswijk van Londen. De negenjarige Leon is het gewend om voor zichzelf en zijn moeder te zorgen, wat alleen maar toeneemt als zijn jongere broertje Jake wordt geboren. Carol ligt de hele dag in bed en Leon neemt de verzorging van Jake eveneens op zich. Zonder enige kennis leert hij om Jake te verschonen, de fles te geven en met hem te spelen. Ondanks dat hij zijn stinkende best doet, grijpt de kinderbescherming in. Leon wil echter niets liever dan met zijn moeder en zijn broertje samen blijven.

Mijn naam is Leon wordt compleet verteld vanuit het perspectief van de negenjarige jongen. In het begin is dit even wennen, maar uiteindelijk geeft dit het beste inzicht in zijn belevingswereld. Kit de Waal heeft het verhaal zo gevormd dat de lezer zich een liefhebbend negenjarig jongetje waant, waarbij je het volkomen begrijpt dat de kinderbescherming de vijand is. Uitzonderlijk knap gedaan van de auteur.

Het verhaal is ruwweg op te splitsen in twee verschillende delen. Het eerste deel is hartverscheurend en barst van de uiteenlopende emoties. Je proeft de oneindige liefde van Leon voor zijn gezin, het onbegrip voor de harde werkelijkheid en de immer aanwezige onmacht. De opeenvolgende klappen gaan door merg en been. Dit gedeelte is niet geschreven voor de tere zielen onder ons, maar wat is het steengoed. Als ik een elf zou kunnen geven, dan zou ik het op dit moment zeker geven.

Logischerwijs zou je nu zeggen dat het tweede gedeelte vele malen minder is. Dit is niet helemaal juist. Weliswaar is dit minder dan de eerste helft, maar nog steeds is dit uitstekend. Leon blijft alles op alles zetten voor zijn gezin, maar beleeft avonturen en ontdekt de wereld. Het voelt alsof Kit de Waal heeft geprobeerd vrolijke noten toe te voegen om het verhaal minder zwaar te maken. De tweede helft is luchtiger, maar misschien had meer miserie beter gepast. Daarnaast blijft de lezer aan het einde met een gemengd gevoel achter. Is het een happy end of een treurig einde?  Is het überhaupt wel het einde? Dit zet aan tot mogelijkheden en nadenken, maar het voelt vooral incompleet.

Al met al hebben de vooroordelen niet gelogen, wat een geweldig boek! Vooral het eerste gedeelte laat je na het lezen geradbraakt achter. De luchtige toevoegingen geven gemengde signalen af, waardoor je met een mengelmoes van gevoelens achterblijft. Een ding is in ieder geval zeker, mijn hart heeft Leon gestolen.

Eindoordeel: 4/5

Verademing na teleurstellend uitstapje

Jager.jpg

Jager – Lars Kepler

Na het teleurstellende uitstapje Playground is het tijd voor een nieuw avontuur van rechercheur Joona Linna. Jager is alweer het zesde deel in de succesvolle reeks met de Fins-Zweedse politieagent in de hoofdrol. Weet Lars Kepler, pseudoniem van het schrijversduo Alexandra en Alexander Ahndoril, het hoge niveau van de vorige delen te evenaren?

Saga Bauer heeft namens de Zweedse veiligheidsdienst Säpo de opdracht gekregen om de moord op de minister van Buitenlandse Zaken te onderzoeken. De Säpo vermoedt dat er een volgende terroristische aanslag volgt en schakelt de hulp van Joona Linna in. In ruil voor vrijlating moet hij in de gevangenis contact leggen met de mogelijke opdrachtgever van de aanslag. Buiten de gevangenis gaat hij op jacht naar medeplichtigen om een volgende aanslag te voorkomen. Al snel volgt er een klopjacht die zijn weerga niet kent.

Joona Linna is terug, en hoe. Het is een verademing om je wederom te mogen onderdompelen in de wereld van de Zweedse Säpo. Na een summiere proloog start de introductie, de daadwerkelijke proloog van het verhaal. De manier waarop het verhaal wordt geïntroduceerd omvat verscheidene hoofdstukken, is tergend traag, maar daardoor ontzettend spannend. Jager opent op een unieke manier, waardoor je als lezer direct gegrepen bent.

Na de sublieme introductie dendert het verhaal in hetzelfde tempo voort. Aan het einde van de introductie draait de motor op volle toeren, gaat het verhaal in de hoogste versnelling en op de laatste bladzijde wordt pas weer afgeremd. Als er al over afremmen kan worden gesproken, want zoals altijd eindigt het boek met een enorme cliffhanger.

Fans van Lars Kepler weten wat ze kunnen verwachten, het schrijversduo heeft het wederom gepresteerd om een sterke thriller te schrijven. Zijn er helemaal geen minpunten? Natuurlijk wel, het boek is niet volmaakt. Lichte dwalingen in het boek geven voel aan als een kitscherige horrorscène. Een leuke afwisseling, maar het lijkt eerder alsof het verhaal even uit de bocht vliegt. Naast deze dwalingen bevat het boek wellicht andere kleine minpunten. Echter als je honderdtachtig kilometer per uur gaat, dan heb je geen tijd om op kleinigheden te letten.

Lars Kepler heeft met Jager wederom een pageturner van formaat geschreven. De minpunten wegen niet op tegen de zinderende spanning en de ongekende vaart van het verhaal. Laat het volgende avontuur van Joona Linna maar komen!

Eindoordeel: 4,5/5

Interview Emmy van Ruijven

Emmy, je bent eigenaar van een van de meeste bekende boekenblogs genaamd Zon en Maan. Zou je je misschien nog verder kunnen voorstellen?

14729357_10209130253746494_3469412516514806540_nIk ben Emmy, ik ben 26 jaar en ik werk momenteel als freelance illustrator, blogger en in de bibliotheek. Ik ben getrouwd en wij wonen met onze twee katten in een waar nerdpaleis. Mijn grote passies zijn tekenen en lezen en daar vul ik mijn week zo’n beetje mee.

Wat is je drijfveer geweest om een blog te beginnen?

Ik ben oorspronkelijk niet begonnen als boekenblog, maar als blog voor school. Ik moest blog bijhouden met mijn voortgang en hoewel mijn klasgenoten al snel niks meer deden, bleef ik hem bijhouden. Ik plaatste tekeningen en schreef over dingen die me bezighielden. En langzaam maar zeker begon ik steeds meer over boeken te schrijven. Dit is langzaam gegroeid en nu schrijf ik voornamelijk over boeken.

Waar komt de naam Zon en Maan vandaan?
Ik moest van school een blog beginnen en op dat moment had ik niet heel veel inspiratie. Ik had iets met de maan en ik was een beetje in een spirituele bui. Zon en Maan zijn mooie tegenstellingen, maar samen toch compleet, vond ik. Uiteindelijk raakte ik gehecht aan de naam en nu zou ik niet meer zonder willen. Het past ook goed bij mijn voorkeur voor fantasy.

Naast het schrijven over boeken houd je je ook nadrukkelijk bezig met het illustreren van onder andere boeken. Waar ligt je hart het meest?

Illustreren is mijn werk, terwijl boeken vooral mijn hobby is. Ik heb het geluk om dit te kunnen combineren en dit hoop ik in de toekomst ook meer en meer te kunnen doen. Mijn blog kan ik daarvoor als platform gebruiken. Ik denk ook niet dat ik zonder mijn blog onder de aandacht was gekomen bij uitgevers. Ik ben daar heel trots op! Ik hoop nog heel vaak te mogen tekenen voor young adults!

Het internet staat vol met duizenden boekenblogs. Wat is volgens jou het geheim van een goede boekenblog?

Persoonlijkheid. Ik denk dat je met een persoonlijke insteek lezers aan je kan binden. Ikzelf vind het ook leuk om boekenblogs te volgen omdat de persoonlijkheid van de blogger zo naar voren komt. Ook denk ik dat frequent schrijven en een afwisseling tussen verschillende blogposts.

Als een van de bekendere boekenbloggers van Nederland heb je al veel bereikt met je blog. Wat hoop je in de toekomst nog meer te bereiken met je boekenblog?

Ik hoop dat ik uiteindelijk nog professioneler kan gaan bloggen, waardoor ik nog meer kan gaan betekenen voor lezers. Events organiseren lijkt me fantastisch, meer illustreren, meer kaarsen (en andere producten maken). En ik hoop natuurlijk dat ik nog heeeeeeeel veel lezers kan inspireren tot het lezen van toffe young adult boeken.

Je biedt op jouw blog handgemaakte kaarsen voor boeklovers aan. Een vrij opvallend onderdeel op je blog. Hoe ben je op dit idee gekomen?

In het buitenland zijn de kaarsen ontzettend populair, maar die verzendkosten. AU! Ik wilde dat veranderen; ik heb het idee thuis geopperd en we zijn er vol voor gegaan. Op deze manier kan ik mijn illustraties ook daadwerkelijk toepassen, een extra zakcentje verdienen én Nederlandse lezers ook de mogelijkheid krijgen om een toffe boekenkaars in huis te halen.

Je beoordeelt met enige regelmaat andermans schrijfwerk, maar heb je zelf ook ambities om een boek te schrijven?

Dat zou ik heel tof vinden, maar ik zou niet weten of ik goed genoeg ben. Ik moet eerst maar eens wat afschrijven.

De volgende vraag heb ik aan al je voorgangers gesteld, maar wil ik jou ook graag stellen. Hoe ziet jouw boekenkast eruit?

kast_maart2017.jpgIk heb vijf verhoogde billy boekenkasten… en die zitten vol. Best wel vol. Naast mijn kast staat een stapel boeken die ik weggeef en op een ander kastje een deel ongelezen boeken. Mijn ongelezen boeken staan sowieso apart. En verder staan er heel veel funko’s, kaarsen en boeken in.

Wat is je favoriete boek uit je boekenkast?

De Harry Potter serie, want daardoor ben ik gaan lezen.

Van welke serie zou je graag nog een vervolg zien?

Jeetje, wat lastig. Soms moeten series gewoon niet uitgemolken worden. Ik ga me nu richten op vertalingen en daarvan hoop ik dat ze verder gaan met de Middernacht serie. Die vind ik echt heel leuk.

Hoe zie jij de toekomst van de boekenwereld voor je?

Phoe. Ik denk dat het fysieke boek altijd zal blijven bestaan en ik hoop dat Young Adult en Fantasy een grotere rol gaan spelen én serieuzer genomen gaan worden. Ik denk namelijk dat YA een essentiële rol speelt in het leesplezier van jongeren.

Wat mis je op dit moment nog in de boekenwereld?

Nog meer evenementen. Elk jaar ga ik naar YALC in Londen en dat is fantastisch. Wij hebben in Nederland natuurlijk YALFest, ik hoop dat dit zo groot gaat worden dat het een onmisbaar element wordt in YA land. Maar wat ik écht mis, is een jongeren boekenweek die – niet zoals bij literatour – echt gericht is op Young Adult. Daar wil ik me best voor inzetten!

Wat houd je tegen om zelf het initiatief te nemen voor een jongeren boekenweek?

De tijd en het financiële plaatje. Ik wil me voor de volle 100% inzetten bij events, maar ik wil graag ook een boterham kunnen eten. Uiteraard vind ik het geen probleem om anderen te helpen, maar om het helemaal vanaf 0 op te zetten, dat vind ik nog een beetje eng.

Als je een beginnende blogger de ultieme tip zou moeten geven, wat zou dit dan zijn?

Wees jezelf en schroom niet om contact op te zoeken met andere bloggers. Alleen maar gezellig! En events bezoeken!

Aan wie zou je graag het stokje door willen geven?

Aan Thyrze (http://www.infinitestories.nl/)! Thyrze heeft een superleuke blog en ik ben benieuwd naar haar antwoorden en kijk op het boekenvak, vooral omdat ze bij een uitgever werkt!

Emmy, bedankt voor het leuke interview. Ik hoop dat er in de toekomst iemand het voortouw neemt om een jongeren boekenweek op te starten, het lijkt me een geweldig idee!